Şiir

Ali Ozanemre için yeryüzü yükünü rahmiyle taşıyan kısrakların tayıtarlasının ırgatı, ağasının tutması, beyinin yarıcısıydıkel içinde horlandık, yokuşunda zorlandık, darlandıkiçimizde; değişsindi...

gülüşüne bir mardin akşamı astımhadi yak şehrimin ışıklarını dudaklarımda tanıksız bir tarihinkadim izleri bir karanfil gibi inceyim bu gecehangi mısra...

tuzdan yapılma bir ev vardı boş tenekeler çiçekli perdeler duvarlarda çivi ve kireç badanası vardı ayıp yoktu günah yoktu kuzey...

beyaz badanalı ev yaptım kalbimin çorak deltasına tek bir leke bile bırakmadım farklı renkleri yansıtacak yepyeni bir sayfa açtım bu...

böyle yakmasan beni çıkmazlara sokmasan dizginsiz günlerimi kırardım zincirlerimi, uzun gecelerimi kanatıyor bir baykuş hüzünlü şarkılarsa yumruk gibi başımda ekmeğimde...

o orada dursun gecenin belirlediği şey başlangıcın bilgisi sakın vazgeçme ateşin omzuna yaslan suya tutun eğer yorulursan. bilmediğin bir yola...

1 “tyrone power desen ölmüş bir dayı”* toprağımın bu dizesi bana cemâlini süreya ustanın anımsattı şiiri yürek kundaklayan, yarası oğullu......

gerçeküstü bir film gibidir yaşamhayalden emeğeemekten hayale iz sürersiniz ırmakta durulanabileceğiniz /akışı bulandırabileceğiniz bir film buomzunuzu omuza yaslayabileceğiniz /omuzlar terk...

AKŞAMÜZERİ Hatırlarsan akşamüzeriydi, bulutlar saklambaç oynardı Boynundan bir yudum almıştım kirpiklerine dek Bu şarkıyı yaz demiştin, portakal ağaçlı Gök ağlardı...